Od 10 września 1920 do 11 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 3 Armii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 67 pp.

16 listopada 1921 został wyznaczony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ. Pełniąc służbę na stanowisku komendanta PKU pozostawał oficerem nadetatowym 67 pp. W lipcu 1927 został przydzielony do nowo utworzonej PKU Dębica na stanowisko komendanta. Z dniem 31 grudnia 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Od 28 października 1939 przebywał w obozie kozielszczańskim, a 4 listopada osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 052/4 z 27 kwietnia 1940. 29 kwietnia 1940 został zamordowany w Lesie Katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.