O istnieniu denarów Sieciecha wiadomo od 1880 r. Wtedy właśnie Józef Przyborowski odkrył pierwszy egzemplarz u złotnika we Wrocławiu. Do 1959 r. pierwszy typ (krzyżowy) był traktowany jako wielka rzadkość – znano zaledwie 8 sztuk tej monety. Po znalezieniu skarbu ze Słuszkowa (1935) pojawiło się kolejnych 117 egzemplarzy. To samo znalezisko pozwoliło na sformułowanie tezy, że miejscem produkcji monet był któryś z grodów Sieciecha (Sieciechów w powiecie kutnowskim). Typ młodszy – z monogramem, znany jest z ok. 30 egzemplarzy, w tym dwa odkryte w katedrze w Fuldzie a 26 ze skarbu w jaskini Okopy koło Ojcowa odkrytego w 1891 r. Także i w tym przypadku lokalizacja tego znaleziska może sugerować umiejscowienie warsztatu menniczego – tym razem gdzieś w okolicy Krakowa (Morawica, pow. krakowski).
Cel prywatnej emisji Sieciecha nie do końca jest jasny. Monety różnią się od książęcych:
techniką wykonania odmiennymi wyobrażeniami stopą menniczą.
Była to najprawdopodobniej działalność zyskowna, choć na skalę nieporównywalnie mniejszą od książęcej – Władysława I Hermana. Zdaniem prof. Stanisława Suchodolskiego emisja wynosiła ok. 115 tys. sztuk, wybitych z ok. 100 kg srebra.
Przypisy
Kategoria:Monety średniowieczne ziem polskich Kategoria:Historia polskiego mennictwa średniowiecznego