Nikołaj Dmitrijewicz Strażesko, Mykoła Dmytrowycz Strażesko (ros. Николай Дмитриевич Стражеско, ukr. Микола Дмитрович Стражеско, ur. w Odessie, zm. 27 czerwca 1952 w Kijowie) – ukraiński i radziecki lekarz internista, akademik Akademii Nauk ZSRR.

Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej jako syn prawnika. W 1894 skończył gimnazjum w Odessie, a w 1899 Wydział Medyczny Uniwersytetu Kijowskiego im. Świętego Włodzimierza, gdzie następnie przez 20 lat pracował jako internista pod kierunkiem Wasilija Obrazcowa. W 1901-1902 był w delegacji naukowej do Paryża i Berlina, po powrocie zdał egzamin na doktora medycyny, później pracował pod naukowym kierownictwem fizjologa Iwana Pawłowa w laboratorium w Petersburgu. W styczniu 1905 wrócił do Kijowa i objął funkcję ordynatora kliniki chorób wewnętrznych Uniwersytetu Kijowskiego, w 1906 pracował w jednej z klinik w Monachium, od 1907 do 1919 wykładał jako profesor w Kijowskim Żeńskim Instytucie Medycznym. Podczas I wojny światowej był przewodniczącym kijowskiego komitetu organizacji punktów ewakuacyjnych i pomocy rannym oraz członkiem Komitetu Walki z Infekcjami. Podczas wojny domowej w Rosji w 1919 wrócił do Odessy, gdzie do 1922 kierował kliniką Uniwersytetu Noworosyjskiego i jednocześnie od 1920 był konsultantem szpitala wojskowego Armii Czerwonej w Odessie.