Jan Zygmunt Wilczyński (ur. 21 lutego 1891 w Zakreniczu, zm. 1970 we Francji) – polski biolog.

Życiorys Syn Mariana i Franciszki z Kochanów. W 1908 ukończył gimnazjum w Kijowie i rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym na Uniwersytecie w Petersburgu. W latach 1906–1908 współzałożyciel, a następnie sekretarz Związku Polskiej Postępowej Młodzieży Szkolnej w Kijowie, a od 1909 do 1912 w Petersburgu. W 1910 uczestniczył w wyprawie biologów na Bliski Wschód, w 1912 ukończył studia i wyjechał do Murmańska prowadzić badania na naukowej stacji biologicznej. Następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie kontynuował naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim i w 1914 obronił doktorat, który przygotował pod kierunkiem prof. Michała Siedleckiego. Wiedzę uzupełniał na Uniwersytecie w Heidelbergu u prof. Otta Bütschliego i na stacji zoologicznej w Neapolu. W 1915 wrócił do Petersburga i przez rok pracował pod kierunkiem prof. Walentina Dogiela, a następnie prowadził wykłady z zoologii ogólnej i bezkręgowców na kursach Aleksandra Czerniajewa. Od 1917 przez dwa lata wykładał w Polskim Kolegium Uniwersyteckim w KijowieJerzy Róziewicz, Leszek Zasztowt "Polskie Kolegium Uniwersyteckie w Kijowie (1917-1919)" Rozprawy z Dziejów Oświaty 34/1991 s. 93-123, aresztowany przez władze ukraińskie był więziony w Żmerynce.