Po rozkwicie Wayfarerów w latach 50. i 60. sprzedaż spadła. Mimo że popularność Wayfarerów w kulturze została wsparta w 1980 r. filmem The Blues Brothers, w 1981 r. sprzedano tylko 18 000 par, a Wayfarery były blisko zakończenia produkcjiSierpień, Melissa i in. „Przez szkło ciemno”. Czas (12 lipca 1999).. W 1982 roku Ray-Ban podpisał umowę o wartości 50 000 dolarów rocznie z Unique Product Placement w Burbank w Kalifornii, aby umieścić Ray-Bany w filmach i programach telewizyjnych. Między rokiem 1982 a 1987, okulary przeciwsłoneczne Ray-Ban pojawiały się w ponad 60 filmach i programach telewizyjnych rocznie, kontynuowano ten wysiłek aż do 2007 r.Passariello, Christina. „Return of the Wayfarers: Luxottica odnawia niegdyś fajne Ray-Bany z myślą o kobietach”. The Wall Street Journal Europe (27 października 2006). Noszenie Wayfarerów przez Toma Cruise w filmie Risky Business z 1983 r. było jednym z kluczowych momentów, i w tym też roku sprzedano aż 360 000 par. Dodatkowe występy w filmach, takich jak The Breakfast Club i seriale takie jak Miami Vice i Moonlighting, doprowadziły sprzedaż do 1,5 miliona rocznieLeinster, Colin. „Opowieść o myszach i obiektywie”. Fortune (28 września 1987).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ray-Ban Wayfarer · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.