Ewa Magdalena Deptuchowa – polska polonistka i bohemistka, badaczka dziejów języka polskiego.

Życiorys Ukończyła filologię polską w roku 1969 na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz tamże filologię słowiańską w roku 1973. W roku 1982 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy pod tytułem Odpowiedniki łacińskiego passivum w psałterzach staropolskich, której promotorem był Marian Kucała.

Habilitowała się w roku 2008 na podstawie rozprawy pod tytułem Odpowiedniki czeskiego aorystu w Biblii królowej Zofii (Genesis-Josue). W tej pracy badała, jak czeski aoryst został oddany w polskim tłumaczeniu Biblii królowej Zofii i potwierdziła tezę o wpływach czeskiego języka na Biblię w języku polskim. Profesor Bogdan Walczak, recenzując pracę w Studiach Językoznawczych, zwrócił uwagę na dogłębność analizy oraz bogaty materiał językowy. Deptuchowa skupiła się na tekście autorstwa pierwszych czterech tłumaczy, w którym szczególnej analizie poddała ekwiwalenty czeskich form aorystycznych trzeciej osoby liczby pojedynczej. Te formy porównała następnie z tłumaczeniami form aorystycznych trzeciej osoby liczby pojedynczej w części Biblii królowej Zofii tłumaczonej przez Andrzeja z Jaszowic, a także ogólnie z tłumaczeniami wszystkich form aorystycznych w całym tekście dzieła.