Zgodnie z uchwałą Prezydium ZG PTTK z 12 stycznia 1972 r. „Gościniec” stał się głównym czasopismem całego Towarzystwa. W tym samym roku, poczynając od nr. 34-35 (kwiecień-maj 1972) dodany został nowy podtytuł – „Turystyczne pismo problemowe”. Tematyka objęła szerokie pole różnych dziedzin turystyki oraz krajoznawstwa. Czasopismo włączało się w dyskusję o problemach turystycznego zagospodarowania kraju, publikowało też przekrojowe teksty z zakresu historii sztuki, architektury, ochrony zabytków, etnografii, ochrony przyrody itp. W roku 1973, w którym obchodzono 100-lecie Towarzystwa Tatrzańskiego, pismo poświęciło szczególnie dużo miejsca historii polskiej turystyki górskiej i postaciom jej pionierów.
Od nr. 36 (czerwiec 1972) powiększono objętość pisma do 32 stron (łącznie z okładką) i zaczął w nim się pojawiać spis treści, zaś nr 41 (listopad 1972) otrzymał barwną pierwszą stronę okładki. Z czasem barwne ilustracje zaczęły się pojawiać i wewnątrz numerów, co – jak podkreślali recenzenci – wpłynęło na podniesienie walorów pisma i umożliwiło wykorzystanie atrakcyjniejszych materiałów. Czasopismo wprowadzono do powszechnej dystrybucji w sieci kiosków „Ruch”-u.