Bitwa pod Biłgorajem – niewielka bitwa okresu powstania styczniowego. Miała miejsce 2 września 1863 w okolicach Biłgoraja, zakończyła się taktycznym sukcesem polskich wojsk powstańczych, które uniknęły rozbicia przez Rosjan.
Opis bitwy Tło wydarzeń Od pierwszych dni trwania powstania styczniowego, tzn. od stycznia 1863, region Biłgoraja był terenem nasilonych działań zbrojnych. Niemal od razu po wybuchu insurekcji, w dniach 22-23 stycznia 1863, odbyła się koncentracja okolicznych mieszkańców, którzy zdecydowali się przyłączyć do oddziałów powstańczych; miała ona miejsce w miejscowości Puszcza Solska, stanowiącej wówczas południowe przedmieście.
Nasilenie działań w bezpośrednim otoczeniu miasta wynikało z dwóch przyczyn:
w odległości od 15 do 25 km na południe i zachód od niego przebiegała granica rosyjsko-austriacka; przez tę granicę przechodziły oddziały powstańcze, które w Galicji znajdowały schronienie i miały możliwość prowadzenia działań organizacyjnych oraz werbunkowych; okolice Biłgoraja są terenem mocno zalesionym, gdyż pokrywają je lasy Puszczy Solskiej;