Elbling – odmiana białych winogron, należąca do najstarszych w Europie. Uważa się, że odmiana ta sprowadzona została przez Rzymian z Galii w I w. n.e do regionu Górnej Mozeli. Nie jest jednak pewne, czy Rzymianie sprowadzili tę odmianę z Italii, czy też była ona wczesną selekcją jednej z około czterdziestu rodzimych, dziko rosnących odmian winorośli.

W średniowieczu aż do XIX wieku była to szeroko rozpowszechniona odmiana winorośli jako odmiana o wysokiej wydajności w Niemczech, Luksemburgu, Alzacji i Lotaryngii, Szampanii, Szwajcarii oraz Europie Wschodniej. Stosowana była jako szczep dający duże plony, m.in. w tzw. Zehntwein (winie dziesięcinnym, oddawanym jako dziesięcina kościelna). Po zniesieniu dziesięciny stopniowo został wyparty przez odmiany o wyższej jakości. W XVIII wieku często sadzono ją razem z rieslingiem, aby łagodzić jego nadmierną kwasowość w słabszych rocznikach.

Współcześnie uprawiana głównie w Niemczech i Luksemburgu w regionach położonych nad Mozelą, gdzie w glebach występuje wapień muszlowy. Na tym terenie uprawa elblinga przez lata stale rosła – z 80 hektarów w 1770 roku do 977 hektarów w 1977 roku.