Strickland nie był w stanie sklasyfikować tych ptaków, jednak podkreślił ich podobieństwa względem dodo (Raphus cucullatus) i kiwi (Apteryx). Swój osąd oparł na ilustracjach przedstawiających niezidentyfikowane ptaki autorstwa dwojga podróżników, van Broeckego i Herberta, które uznał za powiązane z tym nowym gatunkiem. Angielski zoolog zauważył także podobieństwo do ptaka z Mauritiusu, którego potem zidentyfikowano jako chruścielowca rdzawego (Aphanapteryx bonasia).

W 1874 francuski zoolog Alphonse Milne-Edwards skojarzył opis Leguata z trzema subfosylnymi kośćmi znalezionymi w jaskini na Rodriguesie (były to: grzebień mostka, tarsometatarsus i niekompletna czaszka). Dostrzegł podobieństwo tych szczątków do budowy chruścielowca rdzawego, zanotowawszy jednak informację o prawdopodobnie prostszym dziobie (jak go opisał Leguat). Milne-Edwards ukuł dla nowego gatunku nazwę rodzajową Erythromachus, wywodzącą się od greckich słów oznaczających „czerwień” i „walka”. Nazwa tłumaczona bywa jako „wrogi czerwieni”. Nawiązuje do agresji, z jaką chruścielowce rodrigueskie traktowały czerwone przedmioty. Epitet gatunkowy upamiętnia Leguata. W 1908 amerykański ornitolog Charles Wallace Richmond błędnie wyjaśnił nazwę Erythromachus, sugerując jej pochodzenie od nazwy Morza Erytrejskiego (określenia funkcjonującego w starożytnej Grecji).