Wyprawa do źródeł Amazonki W lipcu 1962 wyruszył na wyprawę do źródeł Amazonki, na którą przeznaczył wszystkie posiadane środki finansowe. Na różnych etapach brało w niej udział od pięciu do dwunastu osób z różnych państw. Były to osoby słabo wyposażone, o amatorskich lub półamatorskich umiejętnościach. Przebyto wówczas góry Boliwii, Peru, północną część Brazylii, tereny w Kolumbii, Wenezueli i Gujanie. Wyprawa zakończyła się przy ujściu Amazonki we wrześniu 1964. Korzystano głównie z transportu wodnego (Neva, Napo, Rio Negro, Solimoes, Caobouri, Madeira, Branco, Purus) i poruszano się na piechotę.
Badacze Amazonki twierdzili wówczas, że jej rzeką-matką Amazonki jest Maranion, wypływająca z jeziora Lauricocha (3650 m n.p.m.). Bielawski obszedł to jezioro i stwierdził, że wpada doń rzeka z góry. Wędrował wzdłuż niej, aż napotkał kolejne jezioro, położone wyżej niż Laurichoca. Następnego dnia odkrył kolejny strumień wpływający do tego jeziora. Musiał tam zostawić konie i wędrować dalej piechotą. Jeden z indiańskich tragarzy opowiedział uczestnikom, że ludom zamieszkującym Andy od stuleci jeziora tworzące całą biegnącą coraz wyżej kaskadę były znane. Nazywali je Yanacocha, Patacocha, Ninococha. Idąc w górę dotarli do nieznanych nawet dla Indian jezior oraz niewielkich strumieni.