Charakterystyka Jest to typowa jaskinia o rozwinięciu pionowym, o głębokości 142 m, utworzona w grubej płycie liczących ok. 240 mln lat wapieni tzw. wettersteinskich, pochodzących ze środkowego triasu. Rozwinęła się w linii szczeliny tektonicznej, która powstała w czasie dźwigania się i pękania owej płyty pod koniec trzeciorzędu, ok. 6 mln lat temu. Stanowi klasyczny przykład studni jaskiniowej, opadającej jednym ciągiem od otworu wejściowego aż na samo dno – uważana jest za najgłębszą taką jaskinię na Słowacji. Posiada oryginalną szatę naciekową: na pionowych ścianach potworzyły się nacieki w formie kaskadowych wodospadów oraz zasłon i draperii. Dno pokrywa warstwa wielkich bloków kamiennych, oberwanych ze ścian studni.
Jaskinia należy do tej części systemu hydrologicznego północnej części Płaskowyżu Silickiego, który związany jest z wywierzyskami usytuowanymi u pn.-zach. podnóży płaskowyżu. Potwierdziły to próby z barwieniem wody, wykonane w 1978 r.