Za prezydentury Cartera członkowie CPD funkcjonowali jako gabinet cieni w zakresie polityki zagranicznej. Po wyborczym zwycięstwie Ronalda Reagana przynajmniej 46 członków CPD było w jego zespole ds. przejęcia władzy, a w 1981 r. członkowie Komitetu objęli 32 ze 182 miejsc w administracji Reagana, m.in. Richard V. Allen funkcję doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego, William J. Casey dyrektora Central Intelligence Agency, Jeane J. Kirkpatrick ambasadora przy ONZ, a John F. Lehman posadę sekretarza marynarki.
W 2004 r. komitet został ponownie reaktywowany w związku z zagrożeniem islamskim terroryzmem, w jego skład weszło 41 osób z obu partii, jednak w przeważającej większości neokonserwatywni Republikanie, a przewodniczącym został R. James Woolsey. W Komitecie zasiadali także m.in. Joseph Lieberman, John Kyl, Jeanne Kirkpatrick, Joshua Muravchik, Laurie Mylroie, Danielle Pletka, Michael Rubin, Ben Wattenberg, Kenneth Adelman, Newt Gingrich, Frank Gaffney, Charles Kupperman, William Van Cleave i Dov Zakheim.