María Teresa Gertrudis de Jesús Carreño García de Sena (ur. 22 grudnia 1853 w Caracas, zm. 12 czerwca 1917 w Nowym Jorku) – wenezuelska pianistka, śpiewaczka (sopran), kompozytorka i dyrygentka.

Życiorys Drugie dziecko Manuela Antonio Carreño i Clorindy García de Sena y Toro. Pochodziła z uzdolnionej muzycznie rodziny, powiązanej ze światem wenezuelskiej polityki. Jej cioteczna babka, María Teresa Toro, była żoną Simóna Bolívara. Uzdolnienia muzyczne zaczęła przejawiać w wieku trzech lat, początkowo uczyła się gry na fortepianie od ojca, później zaś pobierała lekcje u Juliusa Hohenusa. W lipcu 1862 roku Manuel Antonio Carreño z powodów politycznych musiał emigrować z Wenezueli i wraz z rodziną wyjechał do Nowego Jorku. Tam Teresa rozpoczęła występy publiczne jako pianistka, debiutując w nowojorskim Irving Hall. Uczyła się u Louisa Moreau Gottschalka, jednocześnie by wspomóc finansowo rodzinę podróżowała z koncertami. Pod koniec 1863 roku wystąpiła w Białym Domu przed Abrahamem Lincolnem.