Marie Eugenie delle Grazie (ur. 14 sierpnia 1864 w Belej Crkvie, zm. 18 lutego 1931 w Wiedniu) – austriacka pisarka, poetka, laureatka nagrody Bauernfeld Prize.
Życiorys thumb|Marie Eugenie delle Grazie, 1888 Marie Eugenie urodziła się w mieście Bela Crkva, należnego wówczas do Cesarstwa Austriackiego, jako córka Cäsara Constantina delle Grazie (1817–1873) – generalnego inspektora Pierwszego Towarzystwa Żeglugi Morskiej Danube w Banat (Erste Donaudampfschiffahrtsgesellschaft), a następnie dyrektora spółki górniczej w Drenkowa/Banat. Po śmierci ojca w 1873 roku rodzina przeprowadziła się do Wiednia. Kształciła się w szkole dla dziewcząt, a następnie uczęszczała przez rok do kolegium nauczycielskiego Sankt Anna. Naukę kontynuowała u Laurenza Müllnera, profesora filozofii chrześcijańskiej na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Marie pisała wiersze od najmłodszych lat. Pierwszy tom Gedichte wydała w 1882 roku. W 1894 opublikowała epicki poemat w pentametrze jambicznym Robespierre. Ein moderners Epos, który uważany jest za jedną z jej najlepszych prac. W 1916 roku otrzymała Ebner-Eschenbach-Preis.