Stanisław Salwirak, ps. „Wrona” (ur. 5 listopada 1915 w Kostrzeszynie, zm. 27 stycznia 1999) – oficer WP, uczestnik obrony Westerplatte, żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Syn Antoniego i Agaty z domu Chmielarz. Jego rodzice byli rolnikami. Miał dwóch braci i siostrę. Ukończył cztery oddziały szkoły powszechnej. Od najmłodszych lat pracował u rodziców na gospodarce.
W latach 1938–1939 odbywał służbę wojskową w 4 Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. Na Westerplatte przybył 31 marca 1939. W czasie obrony placówki we wrześniu 1939 w stopniu starszego legionisty walczył w wartowni nr 4. Po kapitulacji ulokowany został w obozie jenieckim Stalag I A. Po półrocznym pobycie wywieziony do Westfalii, skąd skierowany został do pracy. W lutym 1942 przedostał się w rodzinne strony. Po trzech miesiącach ukrywania się został schwytany przez niemiecką żandarmerię. Został wywieziony na roboty przymusowe w głąb Rzeszy. Po raz drugi udało mu się uciec, po czym i wrócił do Kostrzeszyna. Tam nawiązał kontakt z Armią Krajową i wstąpił w jej szeregi pod pseudonimem "Wrona". Brał udział w potyczkach z Niemcami w okolicach Skalbmierza.