Kazimierz Sołowiej (ur. 27 lipca 1912 w Woronianach, zm. 20 maja 1979 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki.

thumb|240px|Grób ks. Kazimierza Sołowieja w Londynie

Życiorys Urodził się 27 lipca 1912 w Woronianach jako syn Wiktora i Anastazji z domu Kunickiej . W 1932 zdał egzamin dojrzałości w Nowej Wilejce. Kształcił się w seminarium duchownym w Wilnie oraz studiował teologię i filozofię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie uzyskując w 1938 tytuł magistra teologii. 11 czerwca 1938 otrzymał sakrament święceń kapłańskich. Do 1939 był katechetą i prefektem szkół w Wołożynie.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji. Tam był duszpasterzem Polaków i zdemobilizowanych polskich żołnierzy. Od połowy 1941 był duszpasterzem w Algierze, pracując jako kapelan w obozach wojskowych oraz jako katecheta w szkołach. Od marca 1944 był formalnie w służbie wojskowej w stopniu kapitana, obejmując funkcję kapelana Placówki Ewakuacyjnej „Afryka Północna”. Od listopada 1944 służył w Wielkiej Brytanii (Szkocji), jako tymczasowy kapelan Centrum Wyszkolenia Łączności w Kinross oraz więzienia w Middlebank. Od czerwca 1945 do listopada 1947 posiadał etat kapelana CWŁ. W tym czasie, od listopada 1946 był żołnierzem Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W 1948 został zdemobilizowany.