Ignacy Junosza-Drewnowski herbu Junosza (ur. 9 stycznia 1897 w Krakowie, zm. 22 grudnia 1993 w Barrow-in-Furness) – pułkownik łączności Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 9 stycznia 1897 w Krakowie, w rodzinie Ignacego Drewnowskiego. Był bratem Kazimierza i Marii (uczestniczka obrony Lwowa w 1918, zm. w 1979 we Lwowie w wieku 86 lat).

W 1913 ukończył VI klasę w C. K. Gimnazjum we Lwowie.

Podczas I wojny światowej od 9 marca 1915 służył w szeregach Legionów Polskich. Później był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Dosłużył stopnia sierżanta. Po bitwie pod Rarańczą z połowy 1918 był internowany w Szaldobos. W 1918 był podchorążym. W listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Kontynuował naukę w IV Gimnazjum we Lwowie, w roku szkolnym 1917/1918 jako kandydat wojskowy w klasie VII, a w terminie nadzwyczajnym w grudniu 1918 zdał egzamin dojrzałości będąc kandydatem matur wojennymFormalnie figurował w spisie absolwentów z rocznika 1919. . 3 stycznia 1919 jako sierżant byłych Legionów Polskich został mianowany podporucznikiem w służbie łącznościDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 202..