Inskrypcje te zazwyczaj kontrastowo różnią się od ogólnego tła rysunku.
W przypadku banknotów polskich na wzorach okazowych spotyka się napisy:
WZÓR czasami dodatkowo Bez wartości lub SPECIMEN, a w przeszłości MUSTER niekiedy uzupełniony perforacją DRUCKPROBE.
Napisy WZÓR często, choć nie zawsze, umieszczane są między dwiema podwójnymi lub pojedynczymi liniami, albo też ujęte są w ramki. Niektóre wzory mają przekreślenia banknotu po przeciwprostokątnych. Umieszczenie numeracji – zerowej lub bieżącej – pozwala na ocenę kroju cyfr, czemu przede wszystkim służy ta druga. Niekiedy wzory banknotów obiegowych mają dodrukowywaną numerację z brakującymi cyframi w numeracji pierwszej w celu zaprezentowania wszystkich cyfr numeratora.
W kolekcjonerstwie wzory z epoki, zwłaszcza te z numeracją specjalną, są cenniejsze od banknotów obiegowych.
Od przełomu XX/XXI w. na polskim rynku kolekcjonerskim pojawiają się czasami tzw. „wzory Jaroszewicza” niemające nic wspólnego ze wzorami specjalnymi, przeznaczonymi dla celów bankowych. Powstawały one ze zwykłych banknotów obiegowych dla premiera rządu PRL Piotra Jaroszewicza, który kolekcjonował papierowe znaki pieniężne seriami.