Stanisław Ejzert, ps. Zdzisław Guzowski (ur. 31 marca 1893 w Rudzie Guzowskiej, zm. 26 czerwca 1984 w Brighton) – major lekarz weterynarii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys Urodził się 31 marca 1893 w Rudzie Guzowskiej jako syn Aleksandra i Olimpii z domu Nowakowskiej. Przed 1914 zdał maturę.

Po wybuchu I wojny światowej w 1914 wstąpił Legionach Polskich i służył w 1 Pułku Ułanów (tzw. „Beliniacy”). Później działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Posługiwał się tożsamością „Zdzisław Guzowski”. W przeddzień 1 listopada 1918 wszedł w skład 3 plutonu z Domu Akademickiego, dowodzonego przez ppor. Karola Piaseckiego. Następnie brał udział w listopadowej obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Pełnił wówczas funkcję sekcyjnego w 2 baterii pod dowództwem inż. Tadeusza Filipowicza. W czasie wojny z bolszewikami walczył na stanowisku oficera 9. baterii 5 pułku artylerii polowej. Wyróżnił się 19 sierpnia 1920 w obronie Kulikowa, w trakcie której kierował ogniem baterii na punkcie obserwacyjnym i przyczynił się m.in. do zniszczenia bolszewickiego samochodu pancernego, wewnątrz którego znaleziono rozkaz operacyjny nakazujący zdobycie Lwowa. Za ten czyn został 26 sierpnia wyróżniony w rozkazie dowódcy 5 Dywizji Piechoty, generała podporucznika Pawła Szymańskiego.