12 czerwca 1704 r. wybuchł kolejny, większy pożar, który zniszczył ulice Złotoryjską, Mnisząobecnie Malinowskiego, Kacząpóźniej Masońska, obecnie Stogryna, Łaziennąobecnie Krótka, pod adresem Krótka 1 znajdowała się łaźnia miejska i Garbarską oraz ławki mięsne. Od ognia zniszczeniu uległy 72 domy. Długotrwała susza i silny wiatr sprzyjały szybkiemu przenoszeniu się ognia.
Po zajęciu Śląska przez Prusy, reskryptem króla Fryderyka II z 19 lutego 1743 r. we wszystkich miastach prowincji powołano socjetę ogniową – pierwszą, państwową instytucję obowiązkowego, wzajemnego ubezpieczenia budynków od ognia. Na jej czele w mieście stał ogniomistrz socjety ogniowej (w 1777 r. tutejszy poczmistrz i wójt miejski Nixdorf), a później inspektor kasy socjety ogniowej (w 1794 r. auskultant Bones)21 kwietnia 1803 r. powstało Towarzystwo Ogniowe dla Miast w Prusach Południowych (siedziby Poznań i Warszawa w zaborze pruskim) powołane do życia dekretem króla Fryderyka Wilhelma. Data ta przyjęta została za początek ubezpieczeń państwowych na ziemiach polskich. Funkcje „czysto pożarowe” pełnili sikawkowi, strażacy, dozorcy Płóczki (także stawu i Młynówki), wachmistrze wieżowi, strażnicy nocni (1703 – trzech, 1806 – czterech).. Z polecenia rady miejskiej, w 1744 r.