W Australii i Oceanii występują 3 podgatunki: ernesti (Filipiny, Indonezja, Nowa Gwinea i Archipelag Bismarcka), macropus (Australia) oraz nesiotes (Wyspy Salomona, Vanuatu, Nowa Kaledonia oraz Fidżi).
Zasięg występowania w zależności od podgatunku: F. peregrinus anatum – Ameryka Północna na południe od tundry, na południe (z wyjątkiem północno-zachodniego wybrzeża Pacyfiku) do północnego Meksyku. F. peregrinus tundrius – arktyczna tundra Ameryki Północnej od Alaski po Grenlandię. F. peregrinus calidus – tundra Eurazji od Laponii na wschód do północno-wschodniej Syberii (w przybliżeniu do regionu rzek Jana i Indygirka). W Polsce do 2016 stwierdzony 12 razy, w samym roku 2017 – 8 razy. F. peregrinus pealei – wybrzeża zachodniej Ameryki Północnej od Waszyngtonu na północ do zachodniej Alaski, i na zachód przez Aleuty i Wyspy Komandorskie (być może również wybrzeża Kamczatki i Wyspy Kurylskie). F. peregrinus cassini – zachodnia Ameryka Południowa od Ekwadoru (lokalnie), na południe przez Boliwię i północną Argentynę do południowego Chile, Ziemi Ognistej i Falklandów. F. peregrinus japonensis – północno-wschodnia Syberia na południe do Kamczatki i Japonii. F. peregrinus furuitii – Ogasawara (Wyspy Kazan) na południe od Japonii. F.