pomieszczenia piętra przebudowano na salę teatralną, w której wystawiano przedstawienia teatralne dla księcia i jego dworu. W latach 1763–1765 wykonano remont budynku.
XIII Miast Spiskich powróciło do korony węgierskiej w wyniku I rozbioru Polski, w 1772 r. Ich uroczyste włączenie do żupy spiskiej miało miejsce 5 listopada tego roku w Nowej Wsi Spiskiej – zapewne w budynku ratusza. Miasta te zaczęły się jednak domagać się swych dawnych praw i w 1774 r. utworzono z nich na powrót samodzielną Prowincję XVI Miast Spiskich. Siedzibę jej administracji umieszczono w ratuszu, odkupionym od miasta 17 marca 1775 r. za 9 tys. węgierskich złotych i wkrótce gruntownie przebudowanym.
Budynek był siedzibą Prowincji XVI Miast Spiskich i jej głównych urzędów do 1876 r. z dwoma przerwami w latach 1785–91 oraz 1850–1861, co było związane z polityczno-administracyjnymi zmianami, jakie zachodziły w cesarstwie w czasie reform Józefa II oraz po upadku węgierskiego powstania z l. 1848–49. W międzyczasie budynek trzykrotnie niszczyły pożary: w roku 1844, 1846 i 2 lutego roku 1849, w czasie ataku wojsk cesarskich na Spiską Nową Wieś. Przy kolejnych odbudowach i przebudowach dach pokryto dachówką, a w 1862 r. zainstalowano kanalizację. W 1870 r.