Na pokładzie nawigacyjnym nadbudówki znajdowało się główne stanowisko dowodzenia, kabina nawigacyjna, kabina radiowa oraz szyb maszynowy przechodzący w komin. Na szczycie (pokładzie namiarowym) znajdował się maszt oraz działko wodno-pianowe. Za tylną ścianą nadbudówki na pokładzie głównym umieszczony był specjalny hak holowniczy, a za kominem znajdowała się łódź okrętowa z żurawikiem. Jednostka wyposażona była w radar nawigacyjny SRN.
Załoga holownika składała się z 22 osób.
Służba H-12 został przekazany Marynarki Wojennej 24 grudnia 1963 roku, a podniesienie bandery odbyło się 3 stycznia 1964 roku. Holownik został wcielony do 45. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających w Gdyni. 17 stycznia 1979 roku H-12 wraz z bliźniaczym H-19 brał udział w akcji uwalniania uwięzionych w zatorze lodowym polskich statków „Stanisław Wyspiański” i „Władysław Broniewski”. W latach 80. holownik został przeniesiony na Hel, wchodząc w skład tamtejszego 43. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających. W dniach 4–26 maja 1983 roku okręt wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83. W dniach od 23 do 28 maja 1999 roku H-12 wziął udział w ćwiczeniach MW o kryptonimie „Pirania ’99”.