Na pokładzie nawigacyjnym nadbudówki znajdowało się główne stanowisko dowodzenia, kabina nawigacyjna, kabina radiowa oraz szyb maszynowy przechodzący w komin. Na szczycie (pokładzie namiarowym) znajdował się maszt oraz działko wodno-pianowe. Za tylną ścianą nadbudówki na pokładzie głównym umieszczony był specjalny hak holowniczy, a za kominem znajdowała się łódź okrętowa z żurawikiem. Jednostka wyposażona była w radar nawigacyjny SRN.
Załoga holownika składała się z 22 osób.
Służba H-20 został przekazany Marynarki Wojennej 24 grudnia 1963 roku, a podniesienie bandery odbyło się 12 września 1964 roku. Holownik został wcielony do Grupy Okrętów Ratowniczych 42. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających w Świnoujściu. W czerwcu 1975 roku okręt uczestniczył w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75. W dniach 4–26 maja 1983 roku holownik wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83. H-20 został wycofany ze służby 31 marca 2003 roku, po blisko 40-letnim okresie intensywnej eksploatacji, a po raz ostatni banderę opuszczono 4 kwietnia 2003 roku w Świnoujściu. Okręt trafił do Agencji Mienia Wojskowego, która 26 czerwca 2003 roku wystawiła go w przetargu na sprzedaż za kwotę 140 000 złotych.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Holowniki projektu B65 Kategoria:Okręty zbudowane w Stoczni Północnej w Gdańsku Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019