Mitrovich był współzałożycielem „Comitato Generale Maltese”, organu, który zrzeszał posłów reprezentujących Maltańczyków różnych zawodów, wraz z duchowieństwem i szlachtą. Komitetem kierował Camillo Sceberras. W 1832 Mitrovich wraz z czterema innymi członkami komisji, złożył petycję znaną jako Memoriał 1832, domagając się reform administracyjnych. W petycji zwrócono się o ustanowienie „Consiglio Popolare”, które miało być ustawodawczą radą narodową składającą się z około 30 osób, wybranych przez wyższe klasy maltańskie.
W 1835 król Wilhelm IV nadał Malcie nową konstytucję, która ustanowiła Radę Siedmiu, aby wspomagać rząd, chociaż gubernator wciąż podejmował ostateczną decyzję. Maltańscy liberałowie byli niezadowoleni z tego posunięcia, a w lipcu 1835 Mitrovich udał się do Londynu w celu zwrócenia uwagi brytyjskich polityków na sprawy maltańskie. Tam opublikował broszurę zatytułowaną „The claims of the Maltese founded upon the principles of Justice” (Roszczenia Maltańczyków oparte na zasadach sprawiedliwości), w której wymienił prawa i skargi narodu maltańskiego, w tym oskarżenia, że Anglicy zabierają pracę Maltańczykom i otrzymują wysokie pensje, podczas gdy Maltańczycy żyją w biedzie.