Podróże Mitrovicha do Wielkiej Brytanii musiały go kosztować znaczne sumy pieniędzy, i sądzi się, że wydał na nie większość swoich oszczędności, chociaż mógł też otrzymać jakieś wsparcie finansowe od maltańskich liberałów.
Kariera polityczna, późniejsze życie i śmierć Pierwszymi wyborami na Malcie były , które odbyły się po wejściu w życie nowej konstytucji, zastępującej starą z 1835. Mitrovich zakwestionował wybory, ale otrzymał tylko 26 z 3 056 głosów. Jednakże później zdobył miejsce w radzie rządowej po rezygnacji w kwietniu 1855 sir Ignatio Bonavity. Mitrovich wygrał wybory uzupełniające z ilością 1 050 głosów, i 5 czerwca 1855 został członkiem rady. Zrezygnował rok później w proteście przeciwko rezolucji podjętej przez Giancomo Pantaleone Bruno.
Mitrovich nadal odgrywał rolę w maltańskiej walce o prawa konstytucyjne, w 1858 wniósł petycję do sekretarza stanu ds. kolonii, próbując zreformować radę, tworząc komitet krajowy. Ten ruch był jednak krótkotrwały.
W późniejszych latach, mając 12-osobową rodzinę, Mitrovich żył w ubóstwie. Zmarł 13 marca 1885 roku w swoim domu przy 69, Strada Teatro w Valletcie.