Jednocześnie sedymentacja osadów, niesionych wodami Dunaju, formuje obecnie w tym rejonie nowy biotop o roboczej nazwie Hrušov. Składa się on na razie z coraz obszerniejszych trzcinowisk, w których gnieździ się m.in. rzadka wąsatka.
Charakterystyka dawnego rezerwatu Teren rezerwatu leżał na wysokości 126,3 – 130,4 m n.p.m. W części tworzyły go obszary trwale podtapiane, a w części tereny zalewane okresowo. Teren pokrywały pierwotne łęgi wierzbowo-topolowe o naturalnym składzie gatunkowym i strukturze wiekowej. Dominującym drzewem była wierzba biała, której towarzyszyły głównie dwa gatunki topoli: czarna i szara. W runie leśnym mozaikowo występowały różne gatunki rdestu. W podmokłych depresjach terenowych niezapominajka błotna, turzyca błotna, na miejscach prześwietlonych inwazyjna nawłoć późna. Na wyżej położonych stanowiskach (o niższym poziomie wód gruntowych) rosły żywokost lekarski, mozga trzcinowata i pokrzywa zwyczajna.
Bogatą awifaunę, oprócz wspomnianego kormorana, reprezentowały gniazdujące tu czapla siwa i kania czarna. Zwracały uwagę populacje kilku gatunków dzikich kaczek, zwłaszcza liczna populacja krzyżówki.