Środki Środki przymusowej restrukturyzacji mogą być zatem użyte jedynie w sytuacji nadzwyczajnej, tj. gdy instytucja finansowa jest zagrożona upadłością, a ponadto brak jest przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania banku pozwolą we właściwym czasie usunąć zagrożenie upadłością. Środki przymusowej restrukturyzacji stanowią spójny, wzajemnie uzupełniający się system środków prawnych, umożliwiający przeprowadzenie reorganizacji instytucji finansowej bez konieczności wydatkowania na ten cel środków publicznych. Wariantywność zastosowania środków przymusowej restrukturyzacji pozwala przy tym dostosować proces restrukturyzacji do okoliczności odnoszących się do samego banku, a także poziomu dekoniunktury na rynkach finansowych.
Środki przymusowej restrukturyzacji stanowią w istocie administracyjno-prawną metodę oddziaływania na banki, których funkcjonowanie zagraża stabilności systemu finansowego.
Do środków przymusowej restrukturyzacji należy zaliczyć:
przejęcie przedsiębiorstwa, instytucję pomostową, umorzenie lub konwersję zobowiązań podmiotu w restrukturyzacji (ang. bail-in), wydzielenie praw majątkowych.