To one w ostatecznym rozrachunku decydują się, lub nie, na wydanie na świat potomstwa.
Według feministycznych i egalitarnych teorii, model super-kobiety zaistniał w wyniku roszczeń kobiet do równych szans, przede wszystkim jeśli chodzi zatrudnienie, i do ich autonomii w sferach życia tradycyjnie przypisywanym mężczyznom – w tym przypadku chodzi o wakat w kancelarii notarialnej. Super-kobieta byłaby w stanie pogodzić wszystko: rodzinę, męża, karierę, zajmowanie się domem oraz życie towarzyskie. Kołysanka pokazuje podział między tymi dwoma światami: z jednej strony matka wyzwolona, realizująca się poza domem, czyli Myriam, z drugiej – matka uciśniona i niewidzialna czyli Louise. Pierwsza zatrudnia drugą jako substytut, by zamiast niej przejęła rolę matki i tym samym pozwoliła Myriam spełnić się jako kobieta.
Ciało Louise jest niewidzialne, ponieważ w powieści uosabia matkę-karmicielkę. Powieść porusza również temat norm społecznych, które w pewien sposób podporządkowują ciała matek i dzieci. W przeciwieństwie do mieszczańskiej pary, Louise została zredukowana do postaci pozbawionej cielesności. Ponadto, jej niski status społeczny wzmacnia fakt, że opiekuje się dziećmi, których nie urodziła. Nie jest ich biologiczną matką, nie należy do ich klasy społecznej.