Na Molokaʻi klarnetniki blade na przełomie XIX i XX wieku miały być szczególnie liczne w dolinie Hālawa na wschodnim krańcu wyspy. Ostatnia pewna obserwacja z 1980 miała miejsce na niemalże niedostępnym płaskowyżu Olokuʻi w północno-wschodniej części wyspy, znacznie odizolowanym obszarze. Według BirdLife International zasięg na Molokaʻi obejmował wschodnią połowę wyspy.
Na Oʻahu Bloxam słyszał pieśń klarnetnika brązowego we wschodniej części wyspy podczas podróży przez Nuʻuanu Pali do Honolulu.
BirdLife International wskazuje zasięg podgatunku nominatywnego na Lānaʻi jako interior wyspy. George Munro wspominał, że pieśń klarnetników bladych najczęściej słyszał w północnej i południowej części lasu na Lānaʻi. Występowały też w okolicach Lanai City w centralnej części wyspy, którego rozrost zdaniem Munro odpowiadał za znikanie klarnetników.
Morfologia thumb|Okaz z Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie Długość ciała wynosi 16–18 cm, u jedynego znanego okazu klarnetnika brązowego 19 cm. Dalsze wymiary szczegółowe dotyczą ptaków podgatunku nominatywnego lub M. l. rutha. Długość skrzydła dla 33 osobników: 87–96,5 mm; długość skoku (n=33): 32–36,5 mm; długość dzioba (do piór;