W kolejnych latach Janzen pracował na stanowiskach: 1969 – associate professor (odpowiednik prof. nadzw.) w Uniwersytecie Chicagowskim 1972 – profesor w Uniwersytecie Michigan 1972 – konsultant naukowy w National Park Service Costa Rica 1978 – profesor w Uniwersytecie Pensylwanii 1991 – założyciel Instituto Nacional de Biodiversidad (Costa Rica) Był opiekunem naukowym przyszłych znanych biologów (m.in. Richard Karban, John F. Fox, Carol Augspurger, Jon J. Sullivan, Colleen B. Hitchcock, Doyle Benton McKey, George C. Stevens). Swoje interdyscyplinarne badania ekosystemów tropikalnych prowadzi we współpracy z licznymi zespołami biologów. Wieloletnim współpracownikiem jest m.in. Winnie Hallwach – żona i współtwórczyni Area de Conservación Gaunacaste w Kostaryce, wprowadzonego w 1999 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Badając bioróżnorodność owadów tropikalnych konsekwentnie zmierza do wyjaśnienia molekularnych podstaw ewolucji i struktury ekosystemów. Jest przewodniczącym Guanacaste Dry Forest Conservation Fund oraz aktywnym działaczem Consortium for the Barcode of Life (CBOL) i International Barcode of Life (iBOL;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Daniel H. Janzen · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.