Pokrój Gorącokrwisty koń łotewski jest ogólnie koniem dobrze umięśnionym. Ma dobrą wytrzymałość i poprawną budowę ciała. Koń posiada mocną, muskularną, długą i szeroką szyję z długimi opadającymi ramionami. Na niej umieszczona jest dość duża, ładna i wysoka głowa o prostym profilu z małymi ruchomymi uszami i wyrazistymi oczami. Łopatki tych koni są skośne, długie i masywne. Klatka piersiowa szeroka i głęboka. Kłąb jest płaski i szeroki, dość wysoki. Tułów beczkowaty, za nim mocny i szeroki, lekko ścięty (sporadycznie nazbyt krótki) zad. Łotewski koń gorącokrwisty ma w miarę długi, prosty i miękki grzbiet.
Muskularne, kościste kończyny z dobrymi, twardymi stawami u tych koni są bardzo dobrej jakości. Na ich końcu znajdują się duże, twarde kopyta.
Jego wysokość w kłębie wynosi od 1,55 do 1,64 m. Standardowo 1,62 m.
Umaszczenie Konie zwykle występują w umaszczeniu kasztanowatym, choć czasami pojawia się także maść kara i gniada.
Użytkowość Zwierzęta te współcześnie poprzez ostrą selekcję na dzielność stały się końmi mocnymi i wszechstronnie użytkowanymi. Doskonale nadają się do uprzęży jak i do ujeżdżania. Konie mają też zdolności do skoków przez przeszkody.
Ośrodki hodowli Konie hoduje się na terenie Łotwy i Litwy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konie gorącokrwiste