mały|Kopenhaga w 1728 Planowanie regionalne dotyczy efektywnego rozmieszczenia i planowania działań związanych z użytkowaniem gruntów, infrastrukturą i osiedlaniem się na większej powierzchni niż pojedyncze miasto. Planowanie regionalne jest dziedziną urbanistyki. Obejmuje ono formułowanie przepisów, które będą kierować efektywnym planowaniem i zarządzaniem takimi powierzchniami. Dotyczy zarówno terenów lądowych, jak i terenów wodnych. Jest to obecnie jeden z kierunków studiów wyższych.
W Polsce działają obecnie organizacje planowania regionalnego na szczeblach wojewódzkich oraz gminnych.
Historia Pierwszą agencją planowania regionalnego z uprawnieniami do planowania była Boston Metropolitan Improvement Commission utworzona przez ustawodawcę Massachusetts w 1902 r. Siedem lat później, w 1909 r. Commercial Club of Chicago, prywatna organizacja, sfinansowała przygotowanie planu Chicago, ukończone przez zespół kierowany przez architektów z Chicago, Daniela H. Burnhama i Edwarda H. Bennetta. Szczególną rolę planowanie regionalne odegrało podczas Wielkiego Kryzysu i w latach powojennych.