Współkonsekratorami byli emerytowany arcybiskup izmirski Giovanni Battista Federico Vallega oraz biskup Albengi Angelo Cambiaso.
18 stycznia 1930 został mianowany delegatem apostolskim w Kongu Belgijskim (od 1946 delegat apostolski w Kongu Belgijskim i Ruandzie-Urundi).
12 stycznia 1949 wyznaczony internuncjuszem apostolskim w Austrii (tytuł internuncjusza, odpowiadający świeckiemu tytułowi posła, wynikał z niemożności utrzymywania przez Austrię pełnych stosunków dyplomatycznych z powodu okupacji alianckiej). 21 grudnia 1951 został nuncjuszem apostolskim w Austrii i na tym stanowisku pozostał do śmierci. Doprowadził do uznania przez rząd austriacki przedwojennego konkordatu. Był w dobrych stosunkach z politykami ówcześnie rządzącej Austriackiej Partii Ludowej - w tym z kanclerzami Leopoldem Figlem i Juliusem Raabem.
Zmarł w Wiedniu w sierpniu 1961 po chorobie nowotworowej. Krótko przed jego śmiercią nuncjatura otrzymała z Rzymu informację o zamiarze papieża Jana XXIII mianowania Dellepiane kardynałem, czego jednak arcybiskup już nie dożyłSalvador Miranda,Cardinals of The Holy Roman Church (online, dostęp: 13 października 2021)..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy Kategoria:Nuncjusze apostolscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Genui Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1961