Cesarz Wszechrusi, Imperator Wszechrusi, Cesarzowajako władczyni Wszechrusi, Imperatorka Wszechrusi (w przedrewolucyjnym języku rosyjskim: Императоръ Всероссійскій, Императрица Всероссійская) – tytuł monarchy Imperium Rosyjskiego w latach 1721–1917.
Tytuł cesarza został wprowadzony w związku ze zwycięstwem w III wojnie północnej i był adaptacją tytułu carskiego na podstawie przyjętego w Europie systemu tytulatur. Dodatek Wszechrusi używany był w tytułach rosyjskich władców od czasu wielkich książąt włodzimierskich.
Historia thumb|upright|Piotr I Wielki Tytuł Cesarza Wszechrusi został wprowadzony za panowania Piotra I Wielkiego. Po zwycięstwie w wojnie północnej i podpisaniu pokoju w Nystad we wrześniu 1721 r. Senat i Synod postanowili wręczyć Piotrowi tytuł Cesarza Wszechrusi wraz z następującym sformułowaniem: „Jak zazwyczaj od rzymskiego Senatu za wybitne uczynki cesarzy takie tytuły były publicznie przynoszone w darze i wpisywane w statutach dla wiecznej pamięci”.