249; Jerzy Myśliński, Prasa w języku polskim na Litwie Radzieckiej 1940-1966, „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego” T. VII: 1968, z 2, 198-219.. Na tym stanowisku pozostawał do roku 1948, kiedy w związku z zakończeniem ewakuacji ludności polskiej z Litewskiej SRR, co według oficjalnego stanowiska władz tej republiki oznaczało, że na Litwie nie ma już Polaków, „Wrocławskie Studia Wschodnie” Nr 4: 2000, s. 227–253; Alicja Paczoska, Dzieci Jałty. Exodus ludności polskiej z Wileńszczyzny w latach 1944–1947, Toruń 2003., gazetę zamknięto.

Równolegle z pracą dziennikarską na Litwie rozwijała się także kariera partyjno-polityczna Fiedorowicza. W latach 1948–1953 był Sekretarzem Komitetu Wileńskiego Komunistycznej Partii Litwy (KPL), zaś w latach 1953–1963 członkiem Komitetu Centralnego KPL. W latach 1955–1963 był także deputowanym do Rady Najwyższej Litewskiej SRR.