Grzyb mykoryzowy, rośnie w lasach jodłowych, rzadziej w świerkowych oraz w buczynach, na glebie zasadowej. Owocniki pojawiają się wiosną, od lutego do maja, po stopieniu śniegów, na słonecznych i nagrzanych stokach górskich. W Europie gatunek występuje bardzo niejednolicie, w niektórych regionach jest częsty, w innych nie występuje wcale. Swoim zasięgiem obejmuje obszary łańcuchów górskich Alp, Karpat, Sudetów, Pirenejów oraz Gór Dynarskich. Ten rozkład odpowiada prawie dokładnie obszarowi dystrybucji jodły pospolitej w Europie.
W Ameryce Północnej notowana jest pod drzewami z rodzaju jodła (Abies) w łańcuchu górskim Kordylierów, w stanach: Idaho, Montana, Oregon, Waszyngton, oraz w północnej części Arizony i Kalifornii.
Przez ostatnie 40 lat jej populacja w Europie znacząco spadła, głównie ze względu na zanik habitatu i zanieczyszczenie. Znajduje się na Czerwonych listach w Szwajcarii, Słowacji, Niemczech, Chorwacji, Austrii, Rumunii, Serbii i Czechach. W Czechach i Słowacji jest grzybem chronionym prawnie, za zbiór grożą wysokie kary.
Do 2020 roku, zanotowano w Polsce tylko 4 stanowiska: Beskid Żywiecki, Babia Góra (2017); Beskid Wyspowy (kwiecień 2019); północno-wschodnia Orawa (maj 2019); Beskid Makowski (kwiecień 2020).
Znaczenie Grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate