Pascual Díaz y Barreto SI (ur. 22 czerwca 1876 w Zapopanie, zm. 19 maja 1936 w Meksyku) – meksykański duchowny rzymskokatolicki, jezuita, biskup Tabasco i arcybiskup meksykański.
Biografia Pochodzenie i prezbiteriat Urodził się w indiańskiej rodzinie, należącej do grupy etnicznej Huiczoli. W 1887 rozpoczął naukę w szkole muzycznej w Kolegium Apostolskim. W tym samym roku przeniósł się do Guadalajary, gdzie wstąpił do niższego seminarium. W 1892 podjął studia teologiczne.
W 1896 lub 17 września 1898 otrzymał święcenia prezbiteriatu. Następnie był profesorem w seminarium w Guadalajarze. 9 października 1903 stał się członkiem Towarzystwa Jezusowego, w którym dokładnie dwa lata później złożył śluby. W kolejnych latach przebywał w Hiszpanii i Belgii, gdzie kontynuował studia, uzyskując doktorat z filozofii. Po powrocie z Europy wykładał filozofię. Przez pewien czas był zmuszony ukrywać się pod przybranym nazwiskiem Luis Barreto przed antyklerykalnymi władzami Meksyku. Po uspokojeniu się sytuacji, w 1916 został przełożonym rezydencji Świętej Rodziny.