Józef Bieniasz (ur. 3 stycznia 1908 w Soninie, zm. 11 lutego 1967 w Jarosławiu) – plutonowy Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w wojnie obronnej 1939.
Życiorys lewo|mały|240x240px|Obrona Westerplatte
Syn Andrzeja i Anny ze Strzępków. Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej. Po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuował naukę w gimnazjum w Łańcucie.
W 1929 wstąpił do Wojska Polskiego. Został przydzielony jako podoficer zawodowy do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu. W 1934 zawarł związek małżeński ze Stanisławą z d. Maciołek. Doczekał się dwójki dzieci – Władysławy (1935-) i Janiny (1937). Przed wojną zdobył pierwsze miejsce na dywizyjnych zawodach strzeleckich w strzelaniu z moździerzy. 17 marca 1939 przybył w stopniu plutonowego do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Brał czynny udział w obronie jako dowódca moździerzy. Moździerze weszły do akcji od samego rana 1 września. Stanowiska były umiejscowione pod ścianą koszar. Na prośbę dowódcy placówki „Prom” por. Pająka otwarto ogień właśnie na przedpole tej placówki. Początkowo pociski padały zbyt blisko (jeden z odłamków ranił porucznika w policzek), jednakże już następne były celne, czyniły spustoszenie w niemieckich szeregach. Wystrzelono w sumie 104 pociski.