kwaterowała doraźnie na kwaterach prywatnych kompania karabinierska z 3 Pułku Strzelców Pieszych.
Garnizon w okresie powstania listopadowego, styczniowego
W okresie powstania listopadowego w garnizonie przasnyskim kwaterowały i przemieszczały się oddziały regularne wojsk carskich i polskich (Straż Bezpieczeństwa oraz Gwardia Ruchoma). Garnizon 22 stycznia 1863 w momencie wybuchu powstania styczniowego posiadał około 800-osobowy stan. W 1864 po upadku powstania styczniowego w Przasnyszu stale funkcjonowały mniejsze lub większe oddziały wojskowe. W 1907 Przasnysz uzyskał «status autonomicznego miasta garnizonowego». W 1913 stan garnizonu wynosił około 2500 ludzi.
Jednostki w latach 1815–1914 kompania karabinierska z → 3 Pułku Strzelców Pieszych – stacjonowanie miasto (1815) szwadron kawalerii Orła Białego (dowódca mjr Aleksander Kamiński) – rejon/miasto (1831) oddziały gen. Jana Nepomucena Umińskiego – rejon/miasto (1831) 7 Pułk Kozaków Czarnomorskich – rejon/miasto (1831–1832) 9 Pułk Jegrów – rejon/miasto (1831–1832) wydzielone pododdziały 22 Niżegorodzkiego Pułku Piechoty (ros. 22-й пехотный Нижегородский Ее Императорского Высочества Великой Княгини Веры Константиновны полк) ze składu → 6 Dywizji Piechoty Imperium Rosyjskiego (ros.