W elewacji frontowej części środkowej występował ryzalit rozczłonkowany na parterze przyściennymi kolumnami, na piętrze zaś pilastrami, i zwieńczony niewielkim trójkątnym frontonem. Pilastry zdobiły również narożniki ryzalitu, korpusu głównego i wieży.
Pałac został zbudowany na zboczu, od strony rzeki miał wysokie sutereny i elewacja ogrodowa uzyskała w ten sposób dodatkową kondygnację. W jej środkowej części występował trójosiowy ryzalit ozdobiony pilastrami. Przed nim był wysoki taras ogrodzony żeliwną balustradą, zamocowaną do czterech masywnych, murowanych słupków.
Wnętrze domu ogrzewały wysokie piece zbudowane z białych kafli z wytłoczonymi wzorami, sufity zdobiły sztukaterie, a parkiety podłogowe ułożone były w duże kwadraty. Za czasów Römerów pokoje zostały wyposażone w mahoniowe i czeczotkowe meble, wśród nich gdańskie szafy i oszklone serwantki z saską porcelaną i czeskimi kryształami. Na ścianach wisiały stare obrazy i portrety malowane przez Edwarda i Alfreda Römerów (ojca i brata Izydora Antoniego Römera).