Maltese Light Infantry () – batalion lekkiej piechoty British Army, istniejący od 1800 do 1802 na Malcie, później brytyjskim protektoracie. Składał się z ośmiu kompanii maltańskich żołnierzy, i brał udział w wojnach rewolucyjnej Francji. Była to druga, po Maltese Cannoneers, maltańska formacja wojskowa na brytyjskiej służbie.
Brytyjscy żołnierze po raz pierwszy przybyli na Maltę w 1798 z zadaniem wsparcia Maltańczyków w ich powstaniu przeciwko Francuzom. 10 grudnia 1799 z Sycylii przybył oraz 89. pułk piechoty z rozkazem wzmocnienia blokady Valletty, zajętej przez Francuzów. W lutym 1800 dowódca sił brytyjskich na Malcie Brigadier-General Thomas Graham poinformował swoich przełożonych, że ma zamiar zwiększyć ilość sił maltańskich biorących udział w blokadzie.
Pierwsze dwie kompanie Maltese Light Infantry sformowane zostały 2 kwietnia 1800, a do maja jednostka miała już osiem kompanii po 100 ludzi każda. Jednostka była tymczasowo dowodzona przez kapitana Jamesa Weira z Royal Marines, zanim 9 czerwca 1800 dowództwo objął generał Moncrieff. Oficerami młodszymi rangą zostali sierżanci z 30. i 89. regimentu.