Émile Durkheim (wym. fr. []; ur. 15 kwietnia 1858 w Épinal, zm. 15 listopada 1917 w Paryżu) – francuski filozof, socjolog i pedagog.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskiej i początkowo był kształcony na rabina. W wieku kilkunastu lat odwrócił się od judaizmu. Uczył się w Lycée Louis-le-Grand, potem w Institution Jauffret, a następnie studiował w École normale supérieure (1877–1882). Po studiach był nauczycielem filozofii w podparyskich liceach (w Sens, Saint-Quentin, Troyes). Interesował się już wtedy zagadnieniami społecznymi, jednak socjologia jako dyscyplina akademicka jeszcze nie istniała. Wyjechał do Niemiec, gdzie studiował tworzącą się psychologię m.in. u Wilhelma Wundta. Zaczął też publikować na tematy związane z naukami społecznymi, dzięki czemu w 1887 roku został zatrudniony na Wydziale Filozofii Uniwersytetu w Bordeaux. Jako pierwszy we Francji wykładał tam nauki o społeczeństwie. W 1893 roku opublikował swój doktorat: O podziale pracy społecznej, pierwszą z szeregu prac, które odbiły się szerokim echem we Francji. W 1896 został profesorem Uniwersytetu w Bordeaux. W 1902 roku zaczął wykładać na Uniwersytecie Paryskim. W 1913 otrzymał tytuł profesora pedagogiki i socjologii. Cieszył się już wtedy we Francji powszechnym uznaniem.