Fredrik Carl Mülertz Størmer (ur. 3 września 1874 w Skien, zm. 13 sierpnia 1957 w Oslo) – norweski matematyk i geofizyk.
Życiorys Był synem aptekarza Georga i Elisabeth. Dorastał w Skien i w Christianii (obecnie Oslo), w bardzo młodym wieku zainteresował się botaniką i astronomią, a podczas nauki w liceum matematyką. Od 1893 studiował matematykę na Uniwersytecie w Christianii, później do 1899 w Paryżu, w 1903 mimo że miał zaledwie 29 lat, został profesorem matematyki na Uniwersytecie w Christianii; pełnił tę funkcję do przejścia na emeryturę w 1946.
Jeszcze w trakcie studiów Størmer opublikował kilka prac na temat teorii liczb, a w 1897 roku udowodnił Twierdzenie Stømera (na temat granicy par liczb gładkich). Badał formułę Machina, za pomocą której można liczbę π przedstawić jako wymierną kombinację. Z tego samego okresu pochodzi kilka tekstów na temat botaniki.
Jednocześnie już w 1903 został członkiem Norweskiej Akademii Nauk i Literatury, w 1947 Francuskiej Akademii Nauk, a w 1951 Royal Society w Londynie. W 1903 przeprowadził rozmowę z Kristianem Birkelandem o jego eksperymentach z ruchami cząstek naładowanych w polach magnetycznych i istocie zjawiska zorzy polarnej.