mały|prawo|1938, Wystawa Światowa w Nowym Jorku – pawilon radziecki nocą; jedna z prac Karo Halabiana Karo Halabian (orm. Կարո Հալաբյան, ros. Каро Семёнович Алабян, ur. w Jelizawietpolu (obecnie Gandża), zm. 5 stycznia 1959 w Moskwie) – ormiański radziecki architekt.
Życiorys W 1917 wstąpił do SDPRR(b), w 1929 ukończył Moskiewską Wyższą Szkołę Artystyczno-Techniczną i został jednym z założycieli Wszechrosyjskiego Towarzystwa Proletariackich Architektów, które za cel stawiało sobie ustanowienie nowej proletariackiej architektury. W 1933 otrzymał pierwszą nagrodę na konkursie na projekt Pałacu Rad, w 1935 brał udział w opracowaniu Generalnego Planu Rekonstrukcji Moskwy. Zaprojektował m.in. Centralny Teatr Armii Radzieckiej (1934–1940), pawilon Armeńskiej SRR na Wystawę Osiągnięć Gospodarki Narodowej (1939 i 1954), pawilon ZSRR na Wystawę Światową w Nowym Jorku w 1939 (wraz z Borisem Iofanem, 1939) i westybul stacji metra Krasnopriesnienskaja (1952). Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 i 2 kadencji (1937–1950). Występując na 1 zjeździe radzieckich architektów 17 czerwca 1937 opowiedział się za nasileniem walki przeciw szkodliwym burżuazyjnym teoriom i teoryjkom i idealistycznemu rozumieniu twórczości architektonicznej oraz jawnemu i ukrytemu formalizmowi.