Przed wyborami w kwietniu 2019 roku pojawiła się presja budowania wspólnych list w celu zwiększenia szans dostania się do Knesetu oraz ułatwienia budowania przyszłej koalicji rządzącej. Unia Narodowa wraz z Żydowskim Domem podjęły rozmowy z Żydowską Siłą. Przez długi czas trwał spór wokół tego, które miejsce otrzymają politycy Żydowskiej Siły. Ben-Ari podejrzewał także, że Becalel Smotricz i Rafi Perec chcą wspólnej listy wyłącznie po to, żeby zdobyć więcej głosów, ale nie chcą wprowadzać jego polityków do Knesetu. Ostatecznie, miejsca 5. i 7. na wspólnej liście Unii Partii Prawicowych zostały zarezerwowane dla Ben-Ariego i Itamara Ben-Gwira. Start Żydowskiej Siły, a w szczególności osoba Ben Ariego, wzbudziły liczne protesty w Izraelu przeciwko ich kandydaturze. Prokurator Generalny poprosił Sąd Najwyższy Izraela, aby ten orzekł o legalności kandydatury Ben Ariego. Należy wspomnieć, że wcześniej izraelska Komisja Wyborcza zaakceptowała start Żydowskiej Siły w wyborach. Decyzją 8 do 1 Sąd Najwyższy zablokował start lidera Ocmy Jehudit do Knesetu, powołując się na jego rasizm wobec społeczności arabskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Micha’el Ben-Ari · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.