W 1943 został członkiem WKP(b). Jako dowódca 3. batalionu 1040 pułku strzelców 295. Dywizji Strzeleckiej w składzie 28 Armii 3 Frontu Ukraińskiego w stopniu majora w nocy na 13 marca 1944 brał udział w forsowaniu Dniepru na południowy wschód od Chersonia, przełamując obronę Niemców i likwidując ich przyczółek na zachodnim brzegu Dniepru, odpierając dwa niemieckie kontrataki i walnie przyczyniając się do wyzwolenia Chersonia; podczas walk osobiście zabił wielu Niemców. Później w składzie 28. Armii brał udział w wyzwalaniu Mikołajowa, a w składzie 5 Armii Uderzeniowej (na 3 Froncie Ukraińskim i potem 1 Białoruskim) Odessy i Oczakowa, w operacji jasko-kiszyniowskiej, warszawsko-poznańskiej i berlińskiej. W 1948 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, w 1961 zakończył służbę w stopniu pułkownika, pracował w Erywańskim Instytucie Rolniczym. W Piatigorsku jego imieniem nazwano ulicę.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (3 czerwca 1944) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe” I inne.
Bibliografia Акопьянц Георгий Тамразович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2019-05-06]