Według Storkmanna „centralnym punktem pomocy szkoleniowej” uczelni „Otto Winzer” była Nikaragua.
Uczelnię utworzono z kadry Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych „Ernst Thälmann” () w Löbau, i Wojskowej Szkoły Technicznej Wojsk Lądowych „Erich Habersath” (Militärtechnische Schule der Landstreitkräfte „Erich Habersaath“ – MTS z Prory). Celem powołania instytucji była potrzeba zwiększenia swoiście pojmowanej reputacji NRD za granicą, najwyraźniej niezależnie od ponoszonych obciążeń finansowych. Uczelnię powołał minister obrony w listopadzie 1980. Zaplanowano 500 miejsc szkoleniowych, w tym 100 dla oficerów politycznych i 50 dla szkolenia oficerów na poziomie batalionu, łącznie w sześciu kompaniach szkolnych. Organizacyjnie uczelnia składała się z 9 zakładów dydaktycznychhttp://www.denk-mal-prora.de/LanderausdenenStudentenausgebildetwurden.pdf.. Decyzja o lokalizacji uczelni w Prorze została podjęta z powodu jej izolacji geograficznej oraz współdzielenie obiektów ze szkołą „Erich Habersaath” oraz innymi jednostkami NAL. Początek szkolenia ustalono na wrzesień 1981.
W listopadzie 1984 w uczelni służyło 158 oficerów, 31 kadetów, 55 zawodowych podoficerów, 24 tymczasowych podoficerów i 49 poborowych. Ponadto było zatrudnionych 98 pracowników cywilnych.