Dzięki temu norweski król i jego sojusznicy byli w stanie przejąć kontrolę nad wszelkimi szlakami do Ragnhildsholmen. Wkrótce stara forteca straciła swoją wiodącą rolę ze względu na lepszą pozycję nowego zamku nazwanego Bohus. Bohus kontrolował rzekę i pełnił funkcję pierwszej linii obrony południowej granicy. Stał się jedną z najsilniejszych twierdz na północy, dzięki nieustannemu rozwijaniu systemu fortyfikacji. W okresie reformacji rozebrano wiele klasztorów katolickich w okolicy zamku. Materiał pozyskany z rozbiórki budynków pozwolił na rozbudowanie zamku..
Po opuszczeniu przez Szwecję Unii Kalmarskiej rozpoczął się okres wojen prowadzonych m.in. na terenie, na którym znajdował się zamek Bohus. W trakcie I wojny północnej Szwedzi sześciokrotnie atakowali twierdzę bez powodzenia. Po wielu oblężeniach król Christian IV odnowił Bohus w renesansowym duchu. Prace prowadził architekt Hans van Steenwinckel. Dobudowano także nowe bastiony, które miały być ochroną przed artylerią.